Είναι
γεγονός ότι ζούμε σε μια δύσκολη περίοδο, ιδιαίτερα σαν νεολαία. Την ίδια
στιγμή που χιλιάδες νέοι με όρεξη
για ζωή, δουλειά και όνειρα για το αύριο είμαστε άνεργοι, χλιδές άλλοι δουλεύουμε
με όρους εξαθλίωσης. Βλέπουμε τον μισθό μας να συμπιέζεται όλο και πιο κάτω, μέχρι το
σημείο της απλήρωτης εργασίας για να «μάθουμε την δουλειά». Δουλεύουμε χωρίς
εργασιακά δικαιώματα, με σπαστό ελαστικό ωράριο, ακόμα και τις Κυριακές, για μια πληρωμή που
γίνεται ανάλογα το πότε θέλει ο
εργοδότης. Όλα αυτά διαρκούν μέχρι να έρθει η απόλυση ή λήξη της
σύμβασης.
Το σύστημα περιμένει να δεχτούμε αυτήν τη μοίρα, γιατί η χώρα μας και η οικονομία περνάει κρίση. Την ίδια στιγμή 500 μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις αύξησαν τα κέρδη τους το 2014. Παράλληλα οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ μας εκβιάζουν ωμά: Διαρκής ληστεία μέσω του χρέους ή ανεξέλεγκτο ατύχημα και καταστροφή;