Black Friday: Μαύρες Παρασκευές για τους εργαζόμενους και τους πολίτες: ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ!!

Ήρθε και φέτος για δεύτερη χρονιά και πιο διαδεδομένη από πέρσι η «Black Friday». Οι διαφημίσεις πολλές, οι ειδήσεις και τα ρεπορτάζ δίνουν και παίρνουν, όπως και τα διάφορα χαζά σλόγκαν. Αυτό που λείπει για ακόμη μια φορά, είναι η πραγματικότητα πίσω από το πανηγύρι. Η πραγματικότητα των εργαζομένων πιο σωστά, γιατί τα ΜΜΕ και οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν την δική τους, που δεν είναι άλλη από  την αύξηση των κερδών τους, με κάθε μέσο.

Και ποια είναι αυτή η πραγματικότητα; Είναι τα ελαστικά ωράρια, οι υπερωρίες, η εξαντλητική και εντατική εργασία, που την συγκεκριμένη μέρα απογειώνονται. Είναι τα μεροκάματα της πείνας, η δουλειά και τις Κυριακές, οι λογαριασμοί που τρέχουν, οι φόροι και το μαύρο μέλλον που βρίσκεται μπροστά μας. Είναι ο φόβος της απόλυσης και της ανεργίας, που κρέμεται πάνω από το κεφάλι σου αν αντιδράσεις και η αίσθηση της μοναξιάς και της ανημποριάς να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα.

Οι «πρακτικάριοι» πρέπει να υπερασπιστούν τα εργασιακά τους δικαιώματα!

  Πολλοί νέοι φοιτητές-σπουδαστές (σε Ι.Ε.Κ., ΕΠΑΛ κλπ.) στα πλαίσια των σπουδών τους υποχρεούνται να κάνουν πρακτική άσκηση, με την πλειοψηφία τους  να εργάζεται σε συνθήκες εκμετάλλευσης. Οι «πρακτικάριοι» στο όνομα της  άσκησης, συχνά εργάζονται σε εξαντλητικούς ρυθμούς, κάνουν απλήρωτες υπερωρίες, εργάζονται ανασφάλιστοι ή πληρώνονται με πολύ χαμηλά μεροκάματα. Η πρακτική άσκηση έρχεται να τους διδάξει να δέχονται αυτές τις συνθήκες εργασίας ως φυσιολογικές!

«Μα.. δεν είστε εργαζόμενοι!»

Το πολύ συχνό επιχείρημα ‘’είστε «πρακτικάριοι» και όχι εργαζόμενοι’’, της εργοδοσίας, έρχεται να ρίξει στάχτη στα μάτια σε όσους κάνουν πρακτική.  Θέλουν να παρουσιάσουν την κατάσταση αυτή ως προσωρινή, που στην πραγματικότητα δεν είναι! Στόχος τους είναι οι εργαζόμενοι να δουλεύουν χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα και να το δέχονται άβουλοι!

Οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό έχουμε δικαιώματα και πρέπει να τα διεκδικήσουμε!

Μέλη και συναγωνιστές της Ταξικής Πορείας που δουλεύουν στις καφετέριες, τα ξενοδοχεία, τις εταιρίες εστίασης κλπ, αποφάσισαν να παρέμβουν απο κοινού πανελλαδικά και να μιλήσουν για τα κοινά προβλήματα που βιώνουν.
Η απλήρωτη εργασία, η ανύπαρκτη ασφάλιση, τα ωράρια λάστιχο και γενικά η κατάσταση που ζούμε δεν μπορεί να συνεχίσει ετσι. Πρέπει να απαντήσουμε στις προκλήσεις που δεχόμαστε στις δουλειές μας. Πρέπει να οργανωθούμε και να παλέψουμε. Κανένας συνάδελφος μονος του απέναντι στη διάλυση των δικαιωμάτων και των μισθών μας.

Ακολουθεί η προκήρυξη που μοιράζεται:

Οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό έχουμε δικαιώματα
και πρέπει να τα διεκδικήσουμε!

Συνάδελφε, συναδέλφισσα,
Όλοι εμείς, οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό, είμαστε μάρτυρες μιας πολύ σκληρής εκμετάλλευσης από τα αφεντικά: όλο και πιο εντατική εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, λειψά ένσημα, μαύρη εργασία, μεροκάματα που δεν φτάνουν ούτε για τις βασικές μας ανάγκες, δώρα που δεν δίνονται, απολύσεις και τόσα άλλα.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ "Το δικαίωμα μας σε Δουλειά - Περίθαλψη - Ζωή" ΣΑΒΒΑΤΟ 12/11 | 18.30

«Οι νέοι εργαζόμενοι και άνεργοι συζητούν για το δικαίωμα στην δουλειά, περίθαλψη, ζωή.Κατακτήσεις ή παραχωρήσεις;»συμμετέχει η Τασούλα Γκενίδου εκ μέρους της Ταξικής Πορείας

Ακολουθεί γλέντι με ζωντανή μουσική και συλλογική κουζίνα

Kάλεσμα για την αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική-αντιφασιστική ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στους ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Τα τελευταία χρόνια η φρίκη του πολέμου βρίσκεται δίπλα μας, από τις εικόνες της τηλεόρασης και του ιντερνέτ μέχρι τους χιλιάδες πρόσφυγες που βρίσκονται στη χώρα μας. Άνθρωποι θύματα του πολέμου με λίγες αποσκευές στους ώμους προχωράνε, κάνουν χιλιόμετρα ένα καλύτερο αύριο προσπαθώντας να σωθούν, να ζήσουν αυτοί και τα παιδιά τους.

Αμερικάνοι, Ευρωπαίοι και Ρώσοι ιμπεριαλιστές προσπαθούν να μας πείσουν ότι ο πόλεμος συμβαίνει για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Η αλήθεια όμως είναι πως το μακέλεμα και η καταστροφή των χωρών και των λαών της Μέσης Ανατολής, αποτελεί συνέπεια της όξυνσης των ανταγωνισμών μεταξύ τους. Το σπάσιμο της, ψευδεπίγραφης άλλωστε, εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας, δείχνει πως ο πόλεμος στη Συρία και σε ολόκληρη την μέση Ανατολή θα συνεχιστεί, πως νέα καραβάνια προσφύγων θα συνεχίσουν να φτάνουν στην Ευρώπη.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12 ΝΟΕΜΒΡΗ!

ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ
ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ - ΣΤΗ ΖΩΗ!
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ της 12 ΝΟΕΜΒΡΗ!

Νέες και νέοι, άνεργοι και εργαζόμενοι,

Αυτά που βιώνει η νεολαία τα τελευταία χρόνια είναι άνευ προηγουμένου. Σε ένα απίστευτα ασφυκτικό και αντιδραστικό πλαίσιο, προσπαθεί να επιβιώσει, ξεχνώντας πλέον τα όνειρα που κάποτε είχε.

Μεγάλο κομμάτι των νέων ανθρώπων σήμερα, είναι άνεργοι. Αυτό επηρεάζει φυσικά πρώτα και κύρια την οικονομική τους κατάσταση και επιβίωση ή μάλλον την οικονομική τους εξάρτηση από τρίτους, αλλά και την κοινωνικότητά τους και την ψυχολογία τους, με το αίσθημα ανημποριάς που καλλιεργείται μέσα τους.

Όσοι πάλι καταφέρνουν να βρουν μια δουλειά του ποδαριού, αυτή θα είναι για δύο, το πολύ για πέντε μήνες, με ελαστικά ωράρια, χωρίς ασφάλιση, χωρίς οι απολαβές τους να φτάνουν ούτε τα 500 ευρώ –όταν και εάν τις παίρνουν-, χωρίς δικαιώματα σε ρεπό, άδειες ή απεργίες....

Να ειμαστε ρεαλιστες! Να ζηταμε το αδυνατο!

 (Ερνέστο Τσε Γκεβάρα)

Μετά και τη χθεσινή ημέρα διαπιστώνω ότι γίνεται μια προσπάθεια να θεωρηθεί ο Τσίπρας προδότης, ότι μας πούλησε, ότι είναι κάθαρμα, δεν είχε αγνές προθέσεις κλπ. Είναι μια προσπάθεια ανακύκλωσης των αυταπατών για φιλολαϊκή λύση εντός του συστήματος. Είναι μια προσπάθεια ανεύρεσης νέου ΣΥΡΙΖΑ είτε  θα λέγεται Αριστερή Πλατφόρμα, είτε ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είτε κάποιος συνδυασμός και των δύο μαζί  με κάποιον άλλο.

   Αναγνωρίζω ότι είναι δύσκολο για κάποιον άνθρωπο που έχει δομήσει τη σκέψη του γύρω από μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, γύρω από ένα συγκεκριμένο "σχέδιο" να αναγνωρίσει ότι όλα όσα είχε στο νου του απλώς δεν γίνονται, είναι ανέφικτα. Όμως, δεν πρέπει να πέφτουμε στην ίδια παγίδα. Φιλολαϊκή λύση εν μέσω καπιταλιστικής κρίσης δεν υπάρχει εντός του συστήματος. Στον καπιταλισμό, η εξουσία είναι στα χέρια της αστικής τάξης και η διακυβέρνηση εναλλάσσεται από κόμματα που εκπροσωπούν τα συμφέροντά της. Σε περίπτωση εκτροπής, έχει όλες τις δυνατότητες και δυνάμεις να παρεμβαίνει στις εξελίξεις και να προωθεί τα σχέδιά της, δεν κάθεται, ούτε κάθισε ποτέ με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι στις εξελίξεις.

Η ελπίδα ζει στους αγώνες για ένα νέο κόσμο!!

Τις τελευταίες εβδομάδες βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια σειρά εξελίξεις κοσμοϊστορικού χαρακτήρα. Από την κορύφωση και την τελική ευθεία της «διαπραγμάτευσης», την προσωρινή «ρήξη» (ή καλύτερα μη συμφωνία) και το δημοψήφισμα, μέχρι την συμφωνία και την έναρξη της εφαρμογής της. Μιας συμφωνίας – μνημόνιο, που θα φέρει ακρίβεια με την αύξηση του ΦΠΑ, μειώσεις στις συντάξεις, ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.

Με το αίμα των εργατών βγαίνουνε τα κέρδη των καπιταλιστών

Πιθανά θα διάβασες ή θα άκουσες για το ατύχημα που συνέβη στην υπό συντήρηση δεξαμενή των διυλιστηρίων Ασπροπύργου την Παρασκευή 8 Μαΐου. Ένα ατύχημα στο οποίο τραυματίστηκαν σοβαρά έξι εργαζόμενοι, με τον ένα να βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση. Οι εργαζόμενοι στα Ελληνικά Πετρέλαια απεργήσανε σαν μια πρώτη απάντηση τη μέρα του ατυχήματος και τη Δευτέρα 11 Μαΐου.

Πιθανά θα άκουσες και λίγο διάστημα πριν για το νεκρό εργάτη της ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη Αρκαδίας. Ίσως περνά από το μυαλό σου ότι σε ολόκληρο τον κόσμο κάθε χρόνο γίνονται εκατοντάδες εκατομμύρια εργατικά ατυχήματα και πολλά από αυτά είναι θανατηφόρα. Ίσως θα έχεις φέρει σαν εικόνα στη σκέψη σου τους μετανάστες συμπατριώτες μας που χύσανε τον ιδρώτα τους στα ορυχεία της κεντρικής Ευρώπης και στα μεγάλα έργα της Αμερικής στις αρχές του περασμένου αιώνα. Τους μετανάστες που θάφτηκαν στα ολυμπιακά έργα στην πατρίδα μας 12 χρόνια πίσω. Τους Τούρκους μεταλλωρύχους που καταπλακώθηκαν πέρυσι, τους εργάτες της ΔΕΗ. Τα μικρά παιδιά που δουλεύουν και τραυματίζουν τις ψυχές τους στις κλωστοϋφαντουργίες και τις βιομηχανίες ρούχων της Ασίας.

ΤΙΜΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Η 28η Απρίλη είναι η μέρα για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία. Με αφορμή τη σημερινή μέρα, αλλά και την Πρωτομαγιά που έρχεται σε δύο μέρες έρχονται πολλές σκέψεις στο μυαλό μου.

Έρχονται οι μετανάστες συμπατριώτες μου που χύσανε τον ιδρώτα και το αίμα τους στα εργοστάσια και τα ορυχεία της Κεντρικής Ευρώπης, στους σιδηρόδρομους και τα μεγάλα έργα της Αμερικής στην αρχή του περασμένου αιώνα. Σκέφτομαι τους μετανάστες της πατρίδας μου που θάφτηκαν στα Ολυμπιακά Έργα της 12 χρόνια πριν. Σκέφτομαι τους Τούρκους μεταλλωρύχους που θάφτηκαν στα ορυχεία. Τους εργάτες της ΔΕΗ που χάθηκαν όλα αυτά τα χρόνια, τους λιμενεργάτες και τόσους άλλους στη χώρα μου. Τα μικρά παιδάκια που δουλεύουν και τραυματίζουν τις ψυχές τους στα κλωστοϋφαντουργεία της Ασίας. Τα 270.000.000 (με βάση επίσημα στοιχεία πάντα) εργατικά ατυχήματα και τους 2.000.000 θανάτους ετησίως. Τα αμέτρητα άψυχα σώματα που δεν σχόλασαν ποτέ από την τελευταία τους βάρδια, τα παιδιά, τις γυναίκες, τους άντρες και τις μανάδες, που δεν επέστρεψε ποτέ από εκείνη τη βάρδια ο άνθρωπός τους. Τα ακόμα περισσότερα ακρωτηριασμένα δάχτυλα, σπασμένα χέρια, τσακισμένες σπονδυλικές στήλες που σημάδεψαν τους εργάτες όλου του κόσμου.

Κάτω τα χέρια από την κυριακάτικη αργία!

Σε εξέλιξη βρίσκεται η προσπάθεια κατάργησης της κυριακάτικης αργίας, σαν κομμάτι της συνολικής επίθεσης του συστήματος στα δικαιώματα των εργαζομένων. Ειδικά αυτές τις μέρες, με πρόφαση τις γιορτές, τα καταστήματα λειτουργούν τις Κυριακές 14 και 21, ενώ κατά πάσα πιθανότητα θα λειτουργήσουν και την Κυριακή 28.

Το βασικό επιχείρημα είναι πως ο εργαζόμενος λαός δεν έχει χρόνο να ψωνίσει για τις γιορτές, γι’ αυτό τα καταστήματα λειτουργούν αυτές τις Κυριακές για «διευκόλυνση». Το ζήτημα είναι πως ο λαός, οι άνεργοι, οι υποαπασχολούμενοι, οι απλήρωτοι ή κακοπληρωμένοι εργαζόμενοι, οι οποίοι μέρα με τη μέρα εξαθλιώνονται όλο και περισσότερο, χρόνο έχουν! Λεφτά δεν έχουν για να καταναλώσουν!!!