Όσα κερδήθηκαν με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά!

Καμία εντύπωση δεν μας προκαλεί πια η αντιλαϊκή στάση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Στη συνολική επίθεση ενάντια σε όλα τα δικαιώματα που κερδήθηκαν με σκληρούς αγώνες, έρχονται τώρα να προστεθούν μια σειρά από νέα μέτρα που θα διαλύσουν την κοινωνική ασφάλιση. Σύμφωνα με τις επιταγές της ΕΕ και ΔΝΤ που δεν είναι ικανοποιημένοι και ζητούν όλο και σκληρότερα μέτρα. “Ζητήσαμε αγελάδα, μας έφεραν γάτα” σχολίασαν, στην τελευταία πρόταση για το ασφαλιστικό.

Μας καταδικάζουν στην ανεργία, στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, στην ημιαπασχόληση, στη φτώχεια και μας αποκαλούν η “χαμένη γενιά”.Αφού δεν ξέρουμε αύριο τι μας ξημερώνει, λογικά έρχεται η ερώτηση : “Εμάς τι μας αφορά η ασφάλιση;”

Κι όμως μας αφορά! Όχι μόνο στο μέλλον, αλλά και άμεσα.

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ!

«Αρνιέμαι, αρνιέμαι, αρνιέμαι, να βλέπω πια τον δρόμο μου κλειστό

αρνιέμαι να ‘χω σκέψη που σωπαίνει, να περιμένω μάταια τον καιρό!»

42 χρόνια από την εξέγερση του Νοέμβρη, ακριβώς ένα χρόνο πριν, κάποιοι είχαν φλομώσει τη νεολαία και το λαό μας με αυταπάτες για τις μαγικές ιδιότητες της ψήφου ("σκίσιμο μνημονίων", κ.α.). Αφού πρώτα βεβαίως είχαν φροντίσει να λειτουργήσει σαν πυροσβεστήρες των αγώνων (που βαφτίστηκαν «μάταιοι» και «αναποτελεσματικοί»). Στην ίδια γραμμή πλεύσης "κωπηλατούσαν" και κάποιοι που αναχωρούσαν από την ταξική πάλη και τα παρέπεμπαν όλα σε ένα απροσδιόριστο μέλλον, ακριβώς για να μην συγκρουστούν με αυτούς που συντρίβουν τα δικαιώματά μας. Αλλά και μια σειρά άλλοι που μέσω των "μεταβατικών προγραμμάτων» τους, έκαναν πλάτες στις αυταπάτες περί ανθρώπινου καπιταλισμού.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 12 ΝΟΕΜΒΡΗ!

ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΙΤΗΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ
ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ - ΣΤΗ ΖΩΗ!
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ της 12 ΝΟΕΜΒΡΗ!

Νέες και νέοι, άνεργοι και εργαζόμενοι,

Αυτά που βιώνει η νεολαία τα τελευταία χρόνια είναι άνευ προηγουμένου. Σε ένα απίστευτα ασφυκτικό και αντιδραστικό πλαίσιο, προσπαθεί να επιβιώσει, ξεχνώντας πλέον τα όνειρα που κάποτε είχε.

Μεγάλο κομμάτι των νέων ανθρώπων σήμερα, είναι άνεργοι. Αυτό επηρεάζει φυσικά πρώτα και κύρια την οικονομική τους κατάσταση και επιβίωση ή μάλλον την οικονομική τους εξάρτηση από τρίτους, αλλά και την κοινωνικότητά τους και την ψυχολογία τους, με το αίσθημα ανημποριάς που καλλιεργείται μέσα τους.

Όσοι πάλι καταφέρνουν να βρουν μια δουλειά του ποδαριού, αυτή θα είναι για δύο, το πολύ για πέντε μήνες, με ελαστικά ωράρια, χωρίς ασφάλιση, χωρίς οι απολαβές τους να φτάνουν ούτε τα 500 ευρώ –όταν και εάν τις παίρνουν-, χωρίς δικαιώματα σε ρεπό, άδειες ή απεργίες....

Παρέμβαση ενάντια στο τρίτο μνημόνιο

Το βράδυ της Τρίτης 21 Ιουλίου η Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων & Ανέργων πραγματοποίησε παρέμβαση ενάντια στο τρίτο Μνημόνιο. Με πανό, προκήρυξη και τηλεβόα κινήθηκε στο χώρο της Νέας Παραλίας. Μοιράζοντας το υλικό μας, αναδείξαμε την αναγκαιότητα αγωνιστικού ξεσηκωμού και καλέσαμε τον κόσμο στη συγκέντρωση της Τετάρτης 22/7 στις 20:00 στο Λευκό Πύργο.

Στους δρόμους θα κριθεί το δίκιο

Ο Κώστας ξύπνησε νωρίς. Δεν είχε κοιμηθεί πάνω από ένα δίωρο. Δύο μήνες τώρα που δεν τον πιάνει ύπνος. Αυτόν που από παιδί στο χωριό, και πιο μετά στο εργοστάσιο που δούλευε, 7 παρά τέταρτο ήταν στο πόδι. Δύο χρόνια απολυμένος. Στην αρχή την πάλευε. Λίγο η αποζημίωση, λίγο οι (απολυμένοι) φίλοι του από το εργοστάσιο που πίνανε καμιά μπύρα, που μαζί αγωνίζονταν για να πάρουν τις δουλειές τους πίσω. Μέχρι εκείνη την μέρα που απολύθηκε δεν είχε καταλάβει τι είναι αυτό που όλοι λέγανε κρίση. Επαφές πολλές δεν είχε, τηλεόραση, άντε και κανά καφενείο. Και ξαφνικά. ΑΠΟΛΥΕΣΑΙ ! Τούβλο στο κεφάλι. - Μα γιατί, δε κάνω καλά την δουλειά μου ;  - Πως θα ζήσω τα παιδιά μου, άλλη δουλειά δεν ξέρω. Στην αρχή νόμιζε πως θα βρει αλλού. Μα δουλειές δεν υπήρχαν. Του φαίνονταν παράλογο να θέλει να προσφέρει τα χέρια του και να μην έχει κάπου να δουλέψει Γνωρίστηκε με άλλους συναδέλφους του εργάτες και άρχισε να καταλαβαίνει ότι όλοι είναι πάνω κάτω στην ίδια μοίρα. Έτρεξε σε αφισοκολλήσεις, πορείες, προπαγάνδα για μποϋκοτάζ στα προϊόντα του εργοστασίου.

Η προοπτική μας στους αγώνες και τα κινήματα

Είναι γεγονός ότι ζούμε σε μια δύσκολη περίοδο, ιδιαίτερα σαν νεολαία. Την ίδια στιγμή που χιλιάδες νέοι με όρεξη για ζωή, δουλειά και όνειρα για το αύριο είμαστε άνεργοι, χλιδές άλλοι δουλεύουμε με όρους εξαθλίωσης. Βλέπουμε τον μισθό  μας να συμπιέζεται όλο και πιο κάτω, μέχρι το σημείο της απλήρωτης εργασίας για να «μάθουμε την δουλειά». Δουλεύουμε χωρίς εργασιακά δικαιώματα, με σπαστό ελαστικό ωράριο,  ακόμα και τις Κυριακές, για μια πληρωμή που γίνεται ανάλογα το πότε θέλει ο  εργοδότης. Όλα αυτά διαρκούν μέχρι να έρθει η απόλυση ή λήξη της σύμβασης.

Το σύστημα περιμένει να δεχτούμε αυτήν τη μοίρα, γιατί η χώρα μας και η οικονομία περνάει κρίση. Την ίδια στιγμή 500 μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις αύξησαν τα κέρδη τους το 2014. Παράλληλα οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ και του ΔΝΤ μας εκβιάζουν ωμά:  Διαρκής ληστεία μέσω του χρέους ή ανεξέλεγκτο ατύχημα και καταστροφή;

Καμιά υπαναχώρηση από το δικαίωμα στην κυριακάτικη αργία!

Η προσπάθεια κατάργησης της κυριακάτικης αργίας, σαν κομμάτι της συνολικής επίθεσης του συστήματος στα δικαιώματα των εργαζομένων, συνεχίζεται. Οι εργαζόμενοι καλούνται για άλλη μια φορά να εργαστούν την Κυριακή των Βαΐων, με πρόφαση τις γιορτές.

Το βασικό επιχείρημα για τη λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές είναι πως ο εργαζόμενος λαός δεν έχει χρόνο να ψωνίσει για τις γιορτές, γι’ αυτό τα καταστήματα λειτουργούν για «διευκόλυνση». Το ζήτημα είναι πως ο λαός, οι άνεργοι, οι υποαπασχολούμενοι, οι απλήρωτοι ή κακοπληρωμένοι εργαζόμενοι, οι οποίοι μέρα με τη μέρα εξαθλιώνονται όλο και περισσότερο, χρόνο έχουν! Λεφτά δεν έχουν για να καταναλώσουν! 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 27/11

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 27/11

ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10πμ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ

Δε θα είμαστε η «χαμένη γενιά»…

Είναι γεγονός πια πως διανύουμε μια πολύ δύσκολη και κρίσιμη περίοδο, ιδιαίτερα σαν νεολαία. Δύσκολη στην καθημερινότητά μας, κρίσιμη για την ύπαρξή μας. Την ίδια στιγμή που χιλιάδες νέοι με όρεξη για ζωή, δουλειά και όνειρα για το αύριο βουλιάζουν στο βάλτο της ανεργίας, χιλιάδες άλλοι αναγκάζονται να δουλεύουν με όρους εξαθλίωσης.